ଆମ ସଂପର୍କ

ଆଜି ବି ଦଣ୍ଡାୟମାନ  ଆମ ସଂପର୍କ

ତୁମ ଭଲପାଇବାର ମହାଦ୍ରୁମ ହୋଇ

ଖାଲି ଯାହା ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ବସନ୍ତର ଅବଧି ।

ଆଜି ବି ଚିକମିକ କରେ 

ଆମ ବନ୍ଧୁତାର ବତୀଘର

ଖାଲି ଯାହା ସେଠି 

ନାଲି ନେଳି ଆଲୋକର ସମାଧି ।

ଶୁନ୍ ଶାନ୍ ସଡକର ବତୀଖୁଣ୍ଟ ପରି

 ତୁମେ ଆଜି ବି ଜାଜ୍ୱଲ୍ୟମାନ

ହେଲେ କୋଉଠି ନା କୋଉଠି ତୁମ ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦ୍ୟ ପଥରେ

ଏବେବି ସେ ଅଫେରନ୍ତା  

ବାଟୋଇର ଅନନ୍ତ ପ୍ରତିକ୍ଷା ।

ମୁଁ ଅନୁଭବ କରିଛି

ତୁମ ବର୍ଣ୍ଣନା ବେଳେ ଶବ୍ଦମାନଙ୍କର ଅସହାୟତା 

ଓ ସେମାନଙ୍କ ପାରିବା ପଣିଆ ଉପରେ ପ୍ରଶ୍ନବାଚୀ,

ସେମାନଙ୍କ ଅକର୍ମଣ୍ୟତାରେ ବି

ତୁମର କି ନିଖୁଣ ଜୀବନ୍ତ ଉପସ୍ଥିତି ।

ଏହା ବୋଧେ ତୁମ 

ଆଦ୍ୟ ପ୍ରାନ୍ତ ପ୍ରୟୋଗାତ୍ମକ କର୍ମସୂଚୀ ।

ସଂକୀର୍ଣ୍ଣତାର ଉର୍ଦ୍ଧରେ ରହି 

ବ୍ୟାପକତାର ପରିଧିରେ 

ତୁମ ଜୀବନ ଜ୍ୟାମିତି ।

ଯନ୍ତ୍ରଣା ଜର୍ଜରିତ ଭଙ୍ଗା କାନ୍ଥରେ

ତୁମ ଛଦ୍ମ ହସର ମାଟିଲେସା ପ୍ରଲେପ ସାଙ୍ଗକୁ

କୋହ ଚାପିବାର ମିଛି ମିଛିକା ଝୋଟି ହିଁ 

ସେ କାନ୍ଥ ଉପରେ ଅମର କୀର୍ତ୍ତି ।

ତଥାପି ତୁମ ସମ୍ପର୍କ ସନ୍ଦିହାନ

ସ୍ଥିର ଜୀବନ୍ତ ମହାଦୁର୍ଗ ପରି 

ତା ଭିତରେ ଲୁକ୍କାୟିତ

କେତେ ଯୁଗର ଅନୁମୁକ୍ତ ପ୍ରେମ

ତୁମେ ତାର ଜାଗ୍ରତ ପ୍ରହରୀ ।

କରଣପୋଖରୀ, ଭଦ୍ରକ