କେଉଁ ଏକ ଅଜଣା ଗାଁର ଶେଷ ମୁଣ୍ଡରେ ଥିବା ଶ୍ମଶାନରୁ ଧୂଆଁର କୁଣ୍ଡଳୀ ଆକାଶକୁ ଉଠୁଥିଲା । ଚିତାର ନିଆଁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଥମି ଆସୁଥିଲା, ଯେମିତି କିଛି ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ଜଳୁଥିବା ଜୀବନର ଶେଷ ସ୍ଫୁଲିଙ୍ଗକୁ ନିଜ ଭିତରେ ଲୁଚାଇ ରଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲା । ଅଶୀତିପର ବୃଦ୍ଧ ରଘୁନାଥ ବାବୁ ପଥର ପରି ନିଶ୍ଚଳ ହୋଇ ବସିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ସତୁରି ବର୍ଷର ସହଯାତ୍ରୀ, ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଶାରଦା ଦେବୀ ଆଜି ପଞ୍ଚଭୂତରେ ବିଲୀନ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ରଘୁନାଥ ବାବୁଙ୍କ ଆଖିରେ ଲୁହ ନଥିଲା, ଥିଲା କେବଳ ଏକ ଗଭୀର ଶୂନ୍ୟତା ।ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲା ତାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ପୁଅ, ସୁକାନ୍ତ । ସହରର ଜଣେ ବଡ଼ କମ୍ପାନୀର ମ୍ୟାନେଜର । ସେ ବାପାଙ୍କ କାନ୍ଧରେ ହାତ ରଖି କହିଲା, "ବାପା, ଏଥର ଉଠ । ବହୁତ ସମୟ ହେଲାଣି ।" ସୁକାନ୍ତର ସ୍ୱରରେ ସମବେଦନା.......