ସେଇ ନିଟୋଳ ରୂପରେ ସମର୍ପି ଦେଇ ନିଜକୁସ୍ବପ୍ନ ଡ଼େଣାରେ ରଙ୍ଗ ମାଖିଛିବିଭୋର ପଣରଅବଚେତନାରେ ଚାହିଁଛିତୋ ଦେହ ବେଦୀର ମୁଖଶାଳାକୁ......ପୁଣି ବି ସାଉଁଟିଛି ନିଃ...ସ୍ବ...ହେବାର ଧୃଷ୍ଟତାଉପଲବ୍ଧ କରିଛିଅସ୍ଥିମଜ୍ଜାରେ ପ୍ରତିଟି ରକ୍ତ କଣିକାକୁ...ଶତ ପଦ୍ମରେ ଭାସ୍ବରଦୀପ୍ତିମନ୍ତ ନିଶବ୍ଦ ସ୍ବରରଚିର ଇପ୍ସିତ ମାର୍ଗ -ମର୍ଗାନ୍ତରରୁ ଆସିବାକୁ ହେବଆଲୋକର ବର୍ଣ୍ଣବିଭାକୁ.....ପ୍ରଜ୍ଞା ପାଣ୍ଡିତ୍ଯର କପଟ ପ୍ରବଞ୍ଚନାସରଳ ସଠତା ଭେଦିପାପ-ପୂଣ୍ଯନୀତି-ଅନୀତିରିଆଜ ସୁର୍ର ଧାରେଉର୍ଦ୍ଧ୍ବତାର ଗର୍ଭ ଗୃହରେଗୁଂଜରିତ ପ୍ରଣବ ମନ୍ତ୍ରଦେହଂ ଦେହୀର ଓଁ କାରବିଜୟ ସ୍ବରର ଅନ୍ତଃ କରଣରେଦକ୍ଷ ଅଲଂଘ୍ଯତାରେଦେହାତୀତ ହେବାକୁ........ ....